Metoda ta pozwala obliczyć miejsca zerowe funkcji nieliniowych w przedziałach, musi ona jednak spełniać następujące warunki:
- funkcja f jest ciągła w badanym przedziale <a,b>,
- wewnątrz <a,b> znajduje się dokładnie jeden pierwiastek,
- f(a)*f(b)<0.
Metoda przebiega następująco: dzielimy <a,b> na połowę punktem x⁽¹⁾=(a+b)/2, następnie sprawdzamy czy f(x⁽¹⁾)=0, jeżeli tak to znaleźliśmy poszukiwany pierwiastek. W przeciwnym przypadku z pośród przedziałów <a,x⁽¹⁾> oraz <x⁽¹⁾,b> wybieramy ten dla którego funkcja ma przeciwne znaki. Przedział ten dzielimy na pół analogicznie jak poprzednio punktem x⁽²⁾.

Po pewnej liczbie kroków albo otrzymujemy pierwiastek dokładny albo ciąg przedziałów zbieżny do pierwiastka. Maksymalny błąd i-tego przybliżenia to:

Komentarze